Na co należy zwrócić uwagę wybierając inhalator do domowego użytku? 

1. Czy inhalator, który rozważamy jest tłokowy czy ultradźwiękowy?

Do użytku domowego, w razie choroby, lepszy jest inhalator tłokowy. Ultradźwiękowy nie będzie nadawał się do podawania niektórych, często wypisywanych na receptach, leków, a w dodatku jest sporo droższy od tłokowego. Jego zaletą jest to, że inhalacja przebiega szybciej i ciszej, ale cóż z tego jeśli nie będziemy w stanie podać leku przepisanego przez lekarza. Tak więc szukamy inhalatora tłokowego, inaczej zwanego pneumatycznym.

2. Parametry

Aby inhalacje były skuteczne, trzeba zwrócić uwagę na parametry urządzenia. Przede wszystkim interesuje nas MMAD, frakcja respirabilna i prędkość przepływu.

MMAD to średnia wielkość cząsteczek w wytwarzanym aerozolu. Od tego jakiej wielkości cząsteczki powstaną, zależy gdzie dotrą i będą działać. Najlepiej by inhalator wytwarzał cząstki o wielkości 1-5 µm. 

Cząsteczki o wielkości od 10 do 7µm  - mają tendencję do osiadania w nosogardzieli

Cząsteczki o wielkości od 6 do 4µm  - w większości osiadają w strefie tchawicy i oskrzeli

Cząsteczki o wielkości od 3 do 1µm  - osiadają w płucach i pęcherzykach płucnych

Cząsteczki o wielkości < 1µm  - mogą pozostawać zawieszone w powietrzu i być wydychane

Mario La Rosa, Michele Miraglia Del Giudice, Pneumologia Pediatrica 2003; 12: 28-35

Frakcja respirabilna (oddechowa), czyli % cząsteczek <5 µm

Zasada jest prosta- im większy procent, tym lepiej. Za minimum uznaje się 70%.

Prędkość przepływu 

Podawana w l/min. Producenci podają przepływ maksymalny lub przepływ roboczy. Ważne by przy porównywaniu dwóch urządzeń brać pod uwagę ten sam typ przepływu. Roboczy zawsze będzie mniejszy niż maksymalny. Dobry przepływ to taki w granicach 5-8 l/min. Takiego przepływu wymaga np. Pulmicort.

3. Głośność

Nie ma co się oszukiwać, że znajdziemy cichy inhalator ;) Jednak jeśli ma służyć dziecku to warto spróbować znaleźć taki, którego buczenie będzie dla niego znośne. W specyfikacji podana jest głośność w dB, ale najlepiej poprosić o włączenie sprzętu do gniazdka i samemu przekonać się, co ona oznacza w praktyce. 

4. Akcesoria

Najlepiej, aby zestaw posiadał maseczkę zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, a także ustnik i końcówkę do nosa. Wtedy będzie mógł służyć całej rodzinie.

5. Wygląd

Jeśli spodziewamy się, że dziecko nie będzie podchodzić zbyt entuzjastycznie do inhalacji, warto rozważyć zakup inhalatora w kształcie pingwinka, foki, żółwka itp. Praktycznie każdy producent ma taki model w swojej ofercie. Możliwe, że taki wygląd zrekompensuje strach przed inhalacją i zaciekawi młodego człowieka na tyle, że zapomni o płaczu ;)

Udanych wyborów i bezproblemowych inhalacji 

Farminka

Karmienie piersią jest naturalnym sposobem żywienia niemowlaka, który przynosi całe mnóstwo korzyści dla dziecka. Można by o tym napisać cały osobny artykuł, ale nie samo karmienie będzie dzisiejszym moim tematem, lecz to co często martwi karmiącą matkę borykającą się z różnymi dolegliwościami, czyli jak bezpiecznie się leczyć nie przerywając karmienia. W końcu WHO zaleca wyłączne karmienie piersią do 6 miesiąca życia dziecka, a wielu mamom udaje się karmić o wiele dłużej, więc przez tak długi czas każdej z nas zdarza się ból głowy, przeziębienie lub inna choroba.

Na początek kilka ogólnych rad:

Kluczową rolę dla przenikania leku do mleka ma jego farmakokinetyka. Brzmi to pewnie dla większości z Was raczej obco, ale dla lepszego zrozumienia tematu spróbuję to przybliżyć:

Dla leków stosowanych przy laktacji stworzono analogiczną skalę, jak w przypadku stosowanych w ciąży, o których już pisałam. Nazywane są one kategoriami ryzyka laktacyjnego wg prof. Hale'a:

L1 „najbezpieczniejsze”

Grupa ta obejmuje leki, które były przyjmowane podczas laktacji przez dużą liczbę matek bez żadnego zaobserwowanego negatywnego efektu u karmionego dziecka. Na lekach z tej grupy były przeprowadzane badania wśród matek karmiących piersią, które nie wykazały ryzyka dla dziecka ani możliwości odległego działania szkodliwego. Obejmuje także produkty lecznicze niedostępne drogą doustną dla dziecka.

Grupa ta obejmuje leki, które były stosowane u ograniczonej liczby matek, które nie wykazały działań niepożądanych u karmionych dzieci. Grupę tą stanowią także leki, dla których istnienie ryzyka po zastosowaniu leku jest mało prawdopodobne.

L3 „prawdopodobnie bezpieczne”

Nie istnieją kontrolowane badania na grupie kobiet karmiących piersią, jednakże ryzyko niepożądanego działania leku u karmionego dziecka jest możliwe. Tyczy się także leków, dla których badania wykazały tylko minimalny niezagrażający efekt niepożądany. Lek należący do tej grupy powinien być podany tylko wtedy, gdy korzystny efekt przewyższa ryzyko, które niesie dla karmionego dziecka. Ponadto wszystkie nowe leki, które nie mają przeprowadzonych odpowiednich badań, są automatycznie kwalifikowane do tej grupy, co jest niezależne od tego, jak bardzo mogą być bezpieczne dla karmionego dziecka.

L4 „prawdopodobnie szkodliwe”

Dla leków z tej grupy istnieją dowody szkodliwego wpływu na karmione dziecko albo wytwarzanie mleka, jednakże korzyści z ich zastosowania u matek karmiących mogą być akceptowalne pomimo ryzyka dla dziecka (np. jeżeli zastosowanie leku jest niezbędne dla ratowania życia albo z powodu zagrażającej poważnej choroby, w sytuacji, w której nie ma możliwości zastosowania innego, bezpieczniejszego preparatu lub jest on nieskuteczny).

L5 „szkodliwe”

Badania na grupie matek karmiących piersią wykazały istotne i udokumentowane ryzyko dla dziecka w oparciu o doświadczenia na ludziach. Grupę tą stanowią także leki o wysokim ryzyku szkodliwości dla dziecka. Ryzyko zastosowania leku z tej grupy u kobiety karmiącej piersią stanowczo przewyższa każdą możliwą korzyść z karmienia. Leki z tej grupy są przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią.